Znaczki jako przedmioty wartościowe
W wielu domach gdzieś w głębokich szufladach, starych szafach, czasem też na strychach czy nawet w piwnicach leżą spokojnie różne przedmioty po naszych przodkach. Czasem są to przedmioty naszych ojców, czasem dziadków, ale zdarzają się również rzeczy po jeszcze wcześniejszych pokoleniach. Z powodu burzliwej historii Polski nie ma ich dużo, ale tym bardziej są cenne.
No właśnie, jak to jest z cennymi przedmiotami, które znajdujemy gdzieś w domach naszych przodków. Czy możemy spokojnie nimi dysponować czy też powinniśmy najpierw oszacować ich wartość i zastanowić się, czy są to rzeczy, które podlegają prawu spadkowemu czy też nie? Czy powinniśmy poinformować o ich istnieniu pozostałych spadkobierców? Pewnie powinniśmy…
A jak wygląda to w praktyce? Opowiem na przykładzie znaczków pocztowych, na których znam się najlepiej i z którymi mam na co dzień do czynienia. Zdarzyło się zaledwie klika razy w mojej wieloletniej praktyce (ale jednak zdarzyło), że zwrócono się do mnie o oficjalną wycenę znaczków, znajdujących się w kilku wiekowych klaserach, do celów spadkowych. Raz nawet dostałem takie oficjalne pytanie od pewnego notariusza z Warszawy, aby ustalić faktyczną wartość znaczków, ponieważ testament pozostawiony przez zmarłego był mało precyzyjny i spadkobiercy nie mogli dojść do porozumienia. O czym jednak należy pamiętać, kiedy ustala się wartość kolekcji? Zawsze podkreślam, że ustalam wartość, jaką ma kolekcja w danym dniu. Sprawy spadkowe ciągną się czasem latami, a wartość kolekcji może ulec znaczącej zmianie w tym czasie. Są to niebezpieczeństwa tego typu postępowania. Podobnie jest oczywiście z nieruchomościami, ale sprawy wyceny nieruchomości są dość oczywiste, a wyceny znaczków już nie.
Zakładając, że jesteśmy właścicielami jakiś cennych zbiorów znaczkowych, co zatem powinniśmy zrobić, aby nasi spadkobiercy nie wykłócali się o nie po latach i aby nie stały się one kością niezgody w rodzinie? Na podstawie moich obserwacji doradzałbym potraktowanie kolekcji znaczków jak inne cenne ruchomości czy nieruchomości i włączenie ich do testamentu. Zwróćmy się do notariusza w swoim mieście, najbliższym miejscu swojego zamieszkania np. notariusz Mokotów i zapiszmy nasze zbiory osobie, którą wybraliśmy.
W Polsce spisywanie testamentów jest ciągle tematem tabu. Zastanawiam się, dlaczego tak się dzieje. Czy nie mamy prawa dysponowania swoją własnością? Za życia, jeśli chcemy komuś coś podarować, po prostu robimy to i nikt się temu nie dziwi. Jeśli chcemy, aby nasze rzeczy trafiły do określonych osób po naszej śmierci, mamy do tego pełne prawo. I niezależnie od tego, czy jest to nasz dom, pole, kawałek lasu, biżuteria, stare monety czy też znaczki.
